ในระบบไฟเบอร์ออปติกการวัดพลังงานแสงเป็นพื้นฐานที่สุดเช่นมัลติมิเตอร์ในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ในการวัดไฟเบอร์ออปติกเครื่องวัดพลังงานแสงเป็นเครื่องวัดที่ใช้งานได้ทั่วไป ด้วยการวัดพลังงานสัมบูรณ์ของเครื่องส่งสัญญาณหรือเครือข่ายออปติคัลเครื่องวัดพลังงานแสงสามารถประเมินประสิทธิภาพของ อุปกรณ์ ออพติคอล การใช้เครื่องวัดพลังงานแบบออพติคอลร่วมกับแหล่งที่เสถียรเป็นไปได้ที่จะวัดการสูญเสียการเชื่อมต่อตรวจสอบความต่อเนื่องและช่วยประเมินคุณภาพการส่งสัญญาณการเชื่อมโยงไฟเบอร์
เครื่องวัดพลังงานแสง คือ อะไร? เครื่องวัดพลังงานแบบออพติคอลใช้ในการวัดพลังงานแสงแบบสัมบูรณ์หรือการสูญเสียพลังงานออพติคอลผ่านความยาวของเส้นใยออพติคอล
เมื่อเลือกเครื่องวัดพลังงานแสงตัวบ่งชี้ทางเทคนิคที่สำคัญที่สุดคือความยาวคลื่นและช่วงของการทดสอบ หน่วยของพลังงานแสงคือ DBM ในข้อกำหนดของตัวรับส่งสัญญาณหรือสวิตช์ออปติคัลมีการส่องสว่างและรับพลังงานแสง โดยทั่วไปแสงไฟส่องสว่างน้อยกว่า 0 dBm พลังงานแสงขั้นต่ำที่ปลายรับสามารถรับได้เรียกว่าความไวและพลังงานแสงสูงสุดที่สามารถรับได้จะถูกลบออก หน่วยของค่าความไวคือ db (dbm-dbm = db) เรียกว่าช่วงไดนามิกและพลังงานที่ส่องสว่างลบด้วยความไวที่ได้รับคือค่าการลดทอนของเส้นใยที่อนุญาต กำลังไฟส่องสว่างที่เกิดขึ้นจริงในขณะที่การทดสอบลบด้วยค่าของพลังงานแสงที่ได้รับจริง คือการสูญเสียไฟเบอร์ (db) ค่าที่ดีที่สุดของพลังงานแสงที่ได้รับเมื่อสิ้นสุดการรับคือพลังงานแสงสูงสุดที่สามารถรับได้ - (ช่วงไดนามิก / 2) แต่โดยทั่วไปไม่ดีนัก เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงของตัวรับส่งสัญญาณแสงและโมดูลออปติคัลแต่ละช่วงจึงแตกต่างกันดังนั้นปริมาณที่เฉพาะเจาะจงของเส้นใยสามารถอนุญาตให้ลดทอนขึ้นอยู่กับสถานการณ์จริง โดยทั่วไปการลดทอนที่อนุญาตคือประมาณ 15-30dB
ข้อมูลจำเพาะผลิตภัณฑ์เครื่องวัดพลังงานแสงบางตัวมีเพียงสองพารามิเตอร์ของพลังงานส่องสว่างและระยะการส่งสัญญาณ บางครั้งระยะการส่งผ่านที่คำนวณโดยการลดทอนต่อกิโลเมตรของเส้นใยส่วนใหญ่ 0.5dB/km ระยะการส่งขั้นต่ำแบ่งออกเป็น 0.5 พลังงานแสงสูงสุดที่สามารถรับได้ หากพลังงานแสงที่ได้รับสูงกว่าค่านี้ตัวรับส่งสัญญาณออปติคัลอาจถูกไฟไหม้ ระยะการส่งสัญญาณสูงสุดหารด้วย 0.5 คือความไว หากพลังงานแสงที่ได้รับต่ำกว่าค่านี้ลิงค์อาจไม่ทำงาน
มีสองวิธีในการเชื่อมต่อไฟเบอร์:
หนึ่งคือการเชื่อมต่อคงที่หนึ่งคือการเชื่อมต่อที่ใช้งานอยู่และการเชื่อมต่อคงที่คือการเชื่อมต่อฟิวชั่น การเชื่อมต่อพิเศษผ่านการปลดปล่อยและเส้นใยออปติคอลจะละลายเพื่อเชื่อมต่อเส้นใยออพติคอลทั้งสองเข้าด้วยกัน ข้อได้เปรียบคือการลดทอนมีขนาดเล็กและข้อเสียคือการดำเนินการมีความซับซ้อนและความยืดหยุ่นไม่ดี ผ่านตัวเชื่อมต่อโดยปกติแล้วผมเปียจะเชื่อมต่อกับ ODF ข้อได้เปรียบคือ * สำหรับความยืดหยุ่นง่าย ๆ ข้อเสียคือการลดทอนมีขนาดใหญ่
โดยทั่วไปการลดทอนการเชื่อมต่อที่ใช้งานจะเทียบเท่ากับเส้นใยหนึ่งกิโลเมตร การลดทอนของเส้นใยสามารถประเมินได้โดยรวมถึงการเชื่อมต่อแบบคงที่และการใช้งานและการลดทอนของเส้นใยต่อกิโลเมตรคือ 0.5 เดซิเบล หากการเชื่อมต่อที่ใช้งานค่อนข้างเล็กค่าอาจเป็น 0.4 dB เส้นใยแบบง่ายไม่รวมการเชื่อมต่อที่ใช้งานอยู่สามารถลดลงเป็น 0.3dB ค่าทางทฤษฎีของเส้นใยบริสุทธิ์คือ 0.2db / km; สำหรับการประกันในกรณีส่วนใหญ่ 0.5 ดีกว่า
